Ба гузориши хабаргузории Садо ва Симо ба нақл аз пойгоҳи итилоърасонии дафтари мақоми муаззами раҳбарӣ ҳазрати оятуллоҳ Хоманаӣ субҳи имруз дар дидори аимаи ҷумъаи саросари кишвар ҳузур, хосту иқдоми мардумро як асли асосӣ дар ислом хонданд ва бо таҳсини вафодорӣ, сабурӣ, алоқамандӣ, ҳушмандӣ ва фидокории миллати Эрон гуфтанд: Ин мардум ҳатто бо завоҳири мутафовит муъминанд ва дилашон бо худост ва бояд ба маънои воқеии калимаи қадари ононро донист ва амиқан ба онҳо муҳаббат варзид.
Раҳбари инқилоб ҳамчунин истодагӣ ва таваккули мардуми мазлуми Ғаззаро боиси таҳсини ҷаҳонён, тарвиҷи ислом ва тавваҷуҳи миллатҳо ба қуръон донистанд ва фаъолияти миллати Яман ва давлати Ансоруллоҳро дар дифо аз мардуми ғазза мисдоқи боризи ҷиҳоди фисабилиллоҳ хонданд.
Ишон огоҳ кардани мардум аз қазоёи дохилӣ ва ҷаҳонӣ татеъаҳо ва нақшаҳои душман ва ниёзҳо ва воқеъиёти ҷомеъаро ҷузви илзомоти муҳтавоӣ хутбаҳо баршумурданд ва дар баёни масодиқи аз мавъизаҳои иҷтимоӣ гуфтанд: Зарурати афзоиши ҷамъият ва тақвияти неруи инсонии кишвар, табйини масаълаи издивоҷ дар сини муносиб ва ташреҳи зарурати парҳез аз исрофи ҳақиқатанзиёновар дар мавориди мутаъаддид аз ҷумла заминаҳое аст ки ниёз ба мавъизаи иҷтимоӣ дорад.
Ҳазрати оятуллоҳ Хоманаӣ, ташвиқи оҳоди мардум ба ҳузур дар майдонҳои мухталифи сиёсӣ ва иҷтимоиро дар хутбаҳои намози ҷумъаи зарурии хонданд ва афзуданд: Ташвиқи мардум ба корҳои хайри иҷтимоӣ монанди мушорикат дар сохти мадриса ва бемористон ва кумак ба озодии зиндониёни ниёзманд ва ё ташвиқ ба ҳузур дар майдони сиёсӣ монанди интихобот, корӣ лозим аст.
Ишон ҳузур дар интихоботро ҳам вазифа ва ҳам ҳақи мардум донистанд ва гуфтанд: Ҳузури мардум дар интихобот ба маънои ҳақиқии калима лозимаст албата интихобот сирфан таклиф нест балки ҳақ мардум аст ки битавонанд қонӯнгузорон, муҷрёни қонун ва ё аъзои маҷлиси хубрагонро интихоб кунанд.
Раҳбари инқилоб бо таъкид бар ин ки ҷиҳоди табйин дар ташвиқи мардум ба ҳузур дар саҳна муассир аст сирфи даъвати забониро кофӣ надонистанд ва афзуданд: Амал, руй хуш, забони посухгу ва ҳузур дар ҷамъҳои гуногуни мардуми бахусус ҷамъҳои ҷавонон зарури аст.
Ҳазрати оятуллоҳ Хоманаӣ дар бахши поёнии суханонишон бо таъкид бар ин ки имру дасти Худо дар масаълаи байналмилалии Ғаззаи қобили мушоҳида ва намоён аст гуфтанд: Мардуми мазлум ва муқтадири Ғазза тавонистанди дунёро таҳти таъсири муборизоти худ қарор диҳанд ва имруз дунё ба ин мардум ва муборизон ва гуруҳи муқовимати онҳо ба чашми қаҳрамон нигоҳ мекунад.
Пеш аз баёноти Раҳбари инқилоб ҳуҷҷатулислом ҳоҷи Алӣ Акбари раиси шурои сиёсатгузории аимаи ҷумъа ба баёни гузориши аз бистушашумин иҷлоси аъиммаи саросари кишвар бо ҳузури қариб ба 900 аимаи ҷумъа пардохт.
